Tagi

,

Przepis dwudziesty drugi z “Nalewek i likierów” Elżbiety Kiewnarskiej.

Wódka rosyjska Staromoskiewska

Trzy deka imbiru, trzy deka korzenia „kałganu”, trzy deka szałwji, trzy deka mięty pieprzowej (angielskiej), trzy deka anyżu – zalać to wszystko litrem spirytusu i postawić w cieple na dni osiemnaście. Po upływie tego czasu płyn zlać, na korzenie nalać półtora litra przegotowanej wody i znów trzymać w cieple dni osiemnaście. Scedzić, oba płyny połączyć i zbutelkować. Kto lubi wódkę mocniejszą, może użyć tylko litr i ćwierć wody do powtórnego zalania korzeni. Wódka ta, jak i Jerofieicz, ma właściwości, wzmacniające żołądek.