Tagi

,

We wszystkich podręcznikach, które omawiają własność węgla oczyszczania spirytusu, przytacza się fakt o tej własności jako rzecz znaną nie mówiąc nic o tem, kto był pierwszym odkrywcą tych własności węgla.

Pierwszy raz, zdaje się, odkrył tę własność węgla aptekarz Łowicz czy Lowitz w Petersburgu w r. 1785, przy sposobności swej pracy nad oczyszczaniem kwasu winowego. W kilka lat później próbował on oczyszczać węglem ocet winny i odkrył też, że miód daje się także odbarwić za pomocą tego środka.

Wielkiej doniosłości było jego odkrycie, że „w cukrowniach po krystalizacji cukru pozostający brunatny syrop, można odbarwić zupełnie i nadać mu czysty smak cukrowy, jeżeli go się rozwodni i z węglem zmiesza”. Odkrycie to, które wnet znalazło praktyczne zastosowanie w cukrowniach wyrabiających cukier z buraków, przyczyniło się ogromnie do wzrostu przemysłu cukrowniczego w Europie.

Wódkę żytnią filtrował Lowitz przez miał węglowy, przyczem zauważył. że odpływający płyn był czystszy aniżeli pierwotny; a i przy oczyszczaniu odfermentowanego zacieru i następnej destylacji otrzymywał wynalazca znakomite rezultaty. Później odkrył on, że już przez samo wykłócanie żytniówki z miałem węglowym bez późniejszej destylacji otrzymywała ona znacznie przyjemniejszy smak.

Wzięte z „Przyczynek do historyi rafinacyi spirytusu” („Gorzelnik”, rocznik XII, nr 1, 1899 r., Lwów).

Reklamy